Nefes

İnsan bazen bütün ömrünü kendini arayarak geçirir. Oysa gerçek benliği, hiç kaybolmadan onu beklemektedir.
Biri beden oldu. Dünyanın ağırlığını omuzladı, gördü, sorguladı, eksildi. Aradıkça kendinden uzaklaştı, henüz farkında değildi.
Diğeri ruhtu. Zamandan ve korkudan etkilenmeden bekledi. Hiç konuşmadı, sadece gözlerinin içine baktı ve gülümsedi.
Çünkü biliyordu… İnsan ne kadar uzağa giderse gitsin, bütün yollar sonunda yine kendine çıkar.
Aralarındaki mesafe ise yalnızca tek nefeslikti.