Boğum

Onun eli çürümüş, sözcükleri zehirliydi. Gözlerine perde çekti, ağzını sımsıkı kapattı. Hakikati görmemesi için, bildiğini dile getirmemesi için.
O ise boğazına uzandı. Sesinin hala oralarda bir yerde saklı olduğuna inanarak.
Ama her susturuluş insanın kendi sesine giden yolu karartır.
Çünkü insanın sesi önce boğazında düğümlenmez, önce kendine yabancılaşır.